.: دوست داشتنی :.
به نام خوب مهربان
· امسال بر خلاف تمام عمرم، پاییز رو دوست دارم. کشف کردم چرا. چون همه چیز ملایم و آروم پیش می ره. سرد شدن، زرد شدن، ریختن.
نم نم بارونها لذت بخشه و دلت می خواد زیرش ساعتها بدون چتر، قدم بزنی. یا سرد شدن کشنده نیست، یکمی که تو سرما می مونی عادت می کنی. ابری شدنشم درست و حسابیه. به اندازه ابریه به اندازه آفتابی که دلت نگیره. هوا لطیفه، نفس کشیدنیه. حس و حال عاشقی به آدم دست می ده.
این خیلی دوست داشتنیه که چیزی تا تموم شدن دومین ماه پاییز نمونده، هنوز درختها برگ دارن. حالا زرد و قرمز، اما مهم وجودشونه. آخه برگها برام ارزشمندن. جونشون درمیاد تا جوونه می زنن و بزرگ می شن. برام سخته یه بارون تند و سرمای شدید پاییزی بیاد و همه شون رو در کسری از ثانیه بریزه.
امسال پاییز عجیبه. امسال پاییز دوست داشتنیه.
· تو این گیرو دار و گرفتاری دلم سفر تنهایی ِتنهایی ِ طولانی می خواد...
· چه خوبه که خدا رو داریم!
· چیزی نمونده!
نوشته شده در ساعت 11:54 بعد از ظهر توسط مریم
لینک ثابت |







